Junus blog mamatroost

Mamatroost

Ik druk Junus dicht tegen me aan. Het is koud buiten, maar dat maakt niet uit. Junus is een winterkind, gemaakt om in de kou te leven. Ik begraaf mijn neus in zijn zachte babyhaar. De bus komt de hoek om gereden. Ik wens dat dit moment voor eeuwig duurt. Dat hij voor altijd in de draagdoek tegen mijn borst kan slapen, met mijn armen om hem heen gevouwen en mijn neus tegen de bovenkant van zijn hoofd gedrukt. Ik wil dat er niet zoiets bestaat als babycocktails…

Read More »

Junus blog lotte website

Tranenkusjes

Uit je ogen komen geen tranen. Die komen pas als je wat ouder bent. Toch ben je verdrietig. Je huilt om de grote ruimte om je heen, om de kou die jou soms in z’n greep houdt. Je bent verdrietig om al die vreemde en harde geluiden, om de flikkerende lichten van voorbij rijdende auto’s en van de tv. Alles is voor jou een grote soep van geluiden en lichten, las ik een keer. Je huilt om de rare lappen stof die om jouw lichaam…

Read More »

spook

Lief spook

De bel gaat. Er staat een klein spook voor de deur. Ik ben net wakker van een eind van de middag dutje en mijn haar staat alle kanten op. Ik zou ook wel langs de deuren kunnen gaan. Als geëlektrocuteerde heks of zo. Het spookje houdt een bakje gevuld met enge ogen en slijmerige spinnen omhoog. Ik zucht. ‘Het spijt me. Ik heb geen snoepjes,’ zeg ik. Ik verwacht een boos kind, want het is vandaag Halloween en dan hoor je snoep voor kleine spoken in huis te…

Read More »

Doei dokter blog

Doei dokter

Onhandig sta ik op van de stoel waar ik al zo vaak heb gezeten en ik geef de dokter een hand. “Dus dit is de laatste keer dat ik hier ben,” stamel ik. Ik probeer me te herinneren hoe ik me dit afscheid ook al weer had voorgesteld. De dokter wenst me een goede bevalling en een fijne tijd daarna. Maar dat moet wel goed komen, denkt hij. Ik knik en ik bedank hem voor alles. Vlak voordat ik zijn kamer heb verlaten en de…

Read More »

hartkopie

Ode aan hem

Acht weken lang in bed, in het ziekenhuis en op de bank. Dat is lang, maar ook kort. Lang omdat je wilt dat het voorbij is en kort omdat de tijd al snel niet meer bestaat. Maandagen zijn net als dinsdagen en dinsdagen verschillen niet van woensdagen. Maar elke zaterdag wist ik weer hoe de week in elkaar zat. Want dan was hij er. Mijn liefde. Mijn held. De vader van het kind in mijn buik. Mijn maag is boos. Ik heb namelijk iets gegeten.…

Read More »

Zwangerschapskater

Zwangerschapskater

Kotsend hang ik boven de dweilemmer. Eigenlijk is er niks meer om uit te kotsen. Ik ben op. Maar mijn lichaam zet de strijd door. Binnen een week ben ik vijf kilo lichter geworden. Ik eet niet meer. Drinken gaat moeizaam. Er groeit een kind in mijn buik en ik word er doodziek van. Als ik wankelend met in mijn hand een grote, plastic zak de wachtkamer in het ziekenhuis binnenkom, word ik op een stoel in een hokje gezet. Een test ontdekt drie plusjes…

Read More »

ov-chipkaartkopie

Een ode aan de OV-chipkaart en de grappigheid van toevalligheden

Een ode aan de OV-chipkaart en de grappigheid van toevalligheden Ik kom nog nét uit de tijd van de papieren OV-kaart. Toen je er een moment voor nam om bij het postkantoor dat o zo bijzondere papiertje in plastic folie in ontvangst te nemen. Opeens lag de Nederlandse wereld voor je voeten. Je kon tenslotte naar elke stad in Nederland reizen, zonder er ook maar een cent voor te betalen. De bijzondere uitstapjes naar Amsterdam waren niet meer schaars. Het enige dat je ervoor hoefde…

Read More »

Omgekeerde boete

Omgekeerde boetes

De zon scheen fel. En dat terwijl de regen in de afgelopen weken het alleenrecht had gehad. Ik fietste zwaarbepakt richting het centrum. Het glas moest naar de glasbak, het karton naar de papierbak en het pak van mijn hardwerkende meneer naar de stomerij. Terwijl ik, met aan m’n ene schouder een bungelende tas en om mijn andere arm een jas –die ik tegen beter weten in had meegenomen- bezig was met oversteken, kwam er een megavrachtwagen de hoek om. Onhandig begon ik met remmen, met…

Read More »

file

File

  “Er staat een file van zeven kilometer op de A20 tussen Hoek van Holland en Gouda in verband met een ongeluk. De vertraging loopt op tot meer dan een uur.” De stem van de man op de radio klinkt hol, alsof hij in een groot, leeg biologielokaal zit. Een lokaal met half gebroken, roomwitte tegeltjes om de giftige vloeistoffen en ingewanden van uit zichzelf gestorven kikkers af te weren. In het midden van de ruimte een extra grote wasbak en in de hoek een…

Read More »

kees

“Het beste voor Kees”

Gisteren zag ik een mooie, ontroerende, maar ook keiharde documentaire op televisie. Het ging over Kees die een huis zoekt, voor het geval zijn ouders overlijden. Kees is geen kind. Kees is een autist van in de veertig. En zijn ouders zijn ouder dan 80 jaar. Kees is bijzonder. Logisch, want hij is autistisch. Maar dat niet alleen. Kees is geniaal. Hij tekent de mooiste ontwerpen en bouwt de prachtigste maquettes. Kees vindt leven op deze aarde moeilijk. Ik begrijp Kees wel. De wereld is ook…

Read More »